Миний уран бүтээлийг дэмжиж нэгэн эгэл жирийн сэтгүүлч залуугийн бичсэн шүлэг

Нүгэлгүйгээр хайр яаж ирдгийг…

Уран бүтээлч, зураач бүсгүй 

Ундраа-д зориулав 

Уран бийрийн аясыг бүсгүй сэтгэлээр нэрж

Уйтгарт бараан орчлонг гэрэлтүүлж бодно

Уян цагаан гарынхаа төгс хэмээр

Уудам хатуу орчлонг зөөллөж бодно

Хургүй яаж цэцэг ургадгийг

Хувирахгүйгээр яаж хайр ирдгийг

Хуурчрахгүйгээр сэтгэл яаж тэмүүлдгийг

Хурууныхаа үзүүрээр мэдэрч бүтээлээ нэрнэ 

Нүгэлгүйгээр хайр ирдэг болохыг

Нүдээрээ биш сэтгэлээр мэдрэх нь зөв болохыг

Нуургүйгээр нүүдлийн шувууд чуулж болохыг

Нэгэн уянгаар амилуулах гэж бүтээлээ нэрнэ

Монгол ахуйгаа мэдрүүлэх гэж бүтээлээ урлана

Магадгүй түүнийгээ магтуулах гэж урам хүлээнэ

Өчигдөргүй маргаашийг төсөөлөн байж бийрээ барина

Өөрөө түүндээ уярч, өрөөлийн харааг булаана

Бийргүй бол түүнд амьдрал утгагүй мэт санагдана

Будаггүй бол түүнд хорвоо өнгөгүй мэт үзэгдэнэ

Бүтээлч сэтгэл бийр, будагтайгаа байхад

Бүтээхийн учиг хөвж, жаргана

Уран бүтээлч хүмүүн гэдэг…

2010.11.19